Variatie en drugs
Na een voor mij drukke maand, nu eindelijk weer relatief gewone weken. Daarom deze week gewoon een blog op de donderdag. Ondanks wat drukkigheid, heb ik niet stil gezeten en nog een hoop interessante dingen gelezen. Een onderwerp wat erg interessant is, is variatie. Variatie van wat? Variatie van alles eigenlijk. Ze zeggen wel eens dat je gevarieerd moet eten. Dat klopt als een bus. Wat is er namelijk aan de hand met ons lichaam? Ons lichaam heeft uitdaging nodig. Zonder uitdaging wordt ons lichaam niet geprikkeld en zullen specifieke functies van ons lichaam afnemen. Dit roept natuurlijk om voorbeelden.
We weten dat elke dag hetzelfde eten niet goed is. We hebben heel veel stoffen nodig, maar ook om ons verteringskanaal actief te houden, heeft het veel verschillende soorten voeding nodig. Denk daarbij natuurlijk wel aan voedzame producten en niet dat je de ene dag een frikandel moet eten en de dag erna een kroket. Het lichaam moet allerlei stoffen kunnen omzetten en als het lichaam een tijdlang bepaalde stoffen niet meer binnen krijgt, verliest het verteringskanaal de functie om het te verwerken. Een makkelijk voorbeeld is lactose in zuivel. Als we maar lang genoeg geen zuivel binnen krijgen, worden we vanzelf lactosintolerantie (wat bijna tweederde van de wereldbevolking is). Je moet jezelf afvragen of het verlies van een bepaalde functie wel of niet wenselijk is natuurlijk.
Sporten leent zich ook voor een mooi voorbeeld. Je zal om je prestatie te verbeteren gevarieerd moeten trainen. Als je elke keer op dezelfde manier traint went het lichaam hieraan en zul je nooit meer dan dat kunnen. Er is geen atleet die dagelijks hetzelfde traint. Ons lichaam moet uitgedaagd worden. We leren om in een vast ritme te leven, eten op dezelfde tijd, zelfde tijd opstaan of naar bed. Daag je lichaam gerust uit. Sla gewoon eens een maaltijd over, of eet eens 2 uur later. Slaap gewoon eens een keer een nacht kort of ga eens extreem vroeg naar bed. Daag je lichaam uit. Maak het uiteraard niet te gek. Blijf dus ook niet de hele tijd zitten, ook als je zittend werk hebt. Kom minstens elk half uur van je stoel af.
Naast dit alles ontving ik 2 weken terug een nieuwe video van het kenniscentrum suiker. Een hoogleraar in de verslaving ging uitleggen waarom suiker niet verslavend werkt. Er wordt natuurlijk door veel mensen geroepen dat suiker verslavend is en deze video moet daar een eind aan maken (denk ik). Persoonlijk vind ik de video wat amateuristisch overkomen, maar misschien is dat ook wel de bedoeling. In de video wordt uitgelegd hoe het komt dat drugs verslavend zijn en dat suiker op een andere manier werkt in het lichaam als een drug. Wat haal ik uit deze video? Suiker is geen druk. Wisten we dat niet allemaal al? Ik ben nog nooit high geworden van een zak winegums, ik ben nooit gaan hallucineren van melkchocola. Op de vraag of suiker verslavend kan zijn wordt eigenlijk heel slim geen antwoord gegeven. Wat gebeurt er met iemand die veel suiker eet en ineens daar mee stopt? Die krijgt enorm veel trek in zoetigheid! Daar is heel lastig vanaf te raken. Moeten we dat verslaving noemen? Dat weet ik niet aangezien ik geen verslavingsdeskundige ben. Ik weet alleen wel dat heel veel mensen veel te veel suiker in hun dieet hebben en dat het erg lastig is hier vanaf te komen!
Donderdagse groet,
Richard Wuisman.
donderdag 30 juni 2016
maandag 27 juni 2016
Etiket van de week 27 juni 2016
Sultana
Vroeger als toen ik nog met mijn ouders op vakantie ging, hadden we altijd sultana's mee voor onderweg, tussendoor of hongermomentje. Ik weet niet hoeveel van die dingen mijn moeder inpakte, maar het zullen wel een paar pakjes geweest zijn. Gisteren zag ik toevallig een man 5 hele pakken meenemen waarbij ik mij bedacht dat deze man waarschijnlijk ook snel op vakantie ging. Dat leek mij ook een mooi moment om de sultana producten eens onder de loep te nemen. Er zijn meerdere soorten producten, dus ik heb er lukraak een paar uit gepakt.
Als eerste de naturel fruitbiscuit. Waarschijnlijk een soort die vroeger ook al bestond. Wat zit erin?
Ingrediënten: tarwebloem, rozijnen 30,4%, plantaardige olie (zonnebloem), suiker, krenten 6,2%, maltodextrine, rijstebloem, weipoeder, glucosestroop, mageremelkpoeder, rijsmiddelen (natrium- en ammoniumcarbonaten, dinatrium difosfaten), zout, natuurlijk aroma.
Goh, dat ik dat allemaal at vroeger. Ik registreer al meteen meerdere soorten suikers. Daarnaast heel veel producten die suiker bevatten, zoals de tarwebloem, rozijnen, krenten, rijstebloem. Het natuurlijk aroma ontbreekt niet. Per biscuit maar liefst 10,9 gram suiker. Dat is bijna 2 en een half suikerklontje. En meestal blijft het er niet bij 1.
Dan een mogelijk gezondere variant, de volgraan bosbes. Deze moet zeer vezelrijk zijn zeg het pak.
Ingrediënten: Rozijnen 21,7%, tarwebloem, volkoren tarwebloem 15,8%, havervlokken 10,7%, suiker, plantaardig olie (zonnebloem, koolzaad), havervezels 2,6%, tarwegluten, maltodextrine, tarwezemelen, dextrose, bevochtigingsmiddel (glycerine), emulgatoren (sojalecithine, E472e), rijsmiddelen (natirum- en ammoniumcarbonaten, dinatriumdifosfaat), weipoeder, gedroogde glucosestroop, bosbessen puree (eq. 0,5% bosbes), natuurlijk aroma, aardappelvlokken, glucose-fructose siroop, zout, rijstebloem, voedingsvezel, magere melkpoeder, room, anti-klontermiddel (calciumfosfaten), bosbessen concentraat (eq. 0,5% bosbes), geleermiddel (pectine), voedingszuur (citroenzuur, appelzuur), zuurteregelaars (natrium- en calciumcitraat), ijzer, vitamines [niacinamide (B3), riboflavine (B2), B12, D, B6, B1].
Mijn hemel, wat een lijst aan ingrediënten. Opnieuw zijn het vooral weer een hoop suikers, 5 soorten dit keer, plus de rest van de koolhydraten. Onderaan staat nog ergens voedingsvezel genoemd, dus het moet erin zitten. Hier hebben we maar liefst 13,1 gram suiker per biscuit. Oftewel zo'n 3 suikerklontjes. Niet te vergeten, 1,2 gram vezel per biscuit. Zet dat veel zoden aan de dijk? Ook zijn vitamines toegevoegd, deze zijn niet al te uitgebreid vernoemd en zullen dus synthetische zijn.
Dan ook nog de yofruit framboos. Ooit heb ik deze mierzoete snack genomen en lekker bevonden, maar wat zit er allemaal in?
Ingrediënten: Tarwebloem, vruchtenvulling 32% [rozijnen 20%, krenten 4%, glucose-fructosestroop, suiker, dextrose, bevochtigingsmiddel (glycerine), frambozenpuree (0,5% framboos),tarwezemelen, rijstebloem, geleermiddel (pectine), frambozenconcentraat (eq. framboos 0,4%), voedingszuren (citroenzuur, appelzuur), zuurteregelaars (natriumcitraat, calciumcitraat) natuurlijk aroma], glaceer 19% [suiker, plantaardige vetten (palm, shea), lactose en melkeiwitten, magere gefermenteerde melkpoeder 1,1%, volle melkpoeder, magere melkpoeder, emulgator (sojalecithine), citroenzuur, natuurlijk aroma], suiker, plantaardige olie (zonnebloem), maltodextrine, calciumcarbonaat, emulgatoren (sojalecithine, E472e), lactose en melkeiwitten, glucosestroop, magere melkpoeder, zout, rijsmiddelen (natriumcarbonaten, dinatriumdifosfaat), natuurlijk aroma, citrusvezel.
Weer een waslijst. Een consument raakt zo helemaal het spoor bijster. Persoonlijk zou ik iemand adviseren een zo uitgebreide lijst ingrediënten links te laten staan. Enfin, laten we kijken. Weer enorm veel suikersoorten. Ook nog wat frambozenpuree (0,5% framboos) en frambozenconcentraat, want het moet wel naar framboos smaken. Dit moet toch een ramp voor darmen zijn, om dit in 1 keer allemaal te moeten verwerken. Deze biscuits bevatten 13,2 gram koolhydraat, ook dus weer bijna 3 suikerklontjes.
De oude vakantie's met sultana's zal ik niet meer gaan meemaken. De producten bevatten heel erg veel suikers. Daarnaast zit er nog 1 en ander aan omega-6 in, wat ontstekingsbevorderend werkt. Uitgebreide lijsten met ingrediënten nodigen mij ook niet uit. Nee, dit valt niet echt meer onder de gezonde tussendoortjes.
Richard Wuisman.
Vroeger als toen ik nog met mijn ouders op vakantie ging, hadden we altijd sultana's mee voor onderweg, tussendoor of hongermomentje. Ik weet niet hoeveel van die dingen mijn moeder inpakte, maar het zullen wel een paar pakjes geweest zijn. Gisteren zag ik toevallig een man 5 hele pakken meenemen waarbij ik mij bedacht dat deze man waarschijnlijk ook snel op vakantie ging. Dat leek mij ook een mooi moment om de sultana producten eens onder de loep te nemen. Er zijn meerdere soorten producten, dus ik heb er lukraak een paar uit gepakt.
Als eerste de naturel fruitbiscuit. Waarschijnlijk een soort die vroeger ook al bestond. Wat zit erin?
Ingrediënten: tarwebloem, rozijnen 30,4%, plantaardige olie (zonnebloem), suiker, krenten 6,2%, maltodextrine, rijstebloem, weipoeder, glucosestroop, mageremelkpoeder, rijsmiddelen (natrium- en ammoniumcarbonaten, dinatrium difosfaten), zout, natuurlijk aroma.
Goh, dat ik dat allemaal at vroeger. Ik registreer al meteen meerdere soorten suikers. Daarnaast heel veel producten die suiker bevatten, zoals de tarwebloem, rozijnen, krenten, rijstebloem. Het natuurlijk aroma ontbreekt niet. Per biscuit maar liefst 10,9 gram suiker. Dat is bijna 2 en een half suikerklontje. En meestal blijft het er niet bij 1.
Dan een mogelijk gezondere variant, de volgraan bosbes. Deze moet zeer vezelrijk zijn zeg het pak.
Ingrediënten: Rozijnen 21,7%, tarwebloem, volkoren tarwebloem 15,8%, havervlokken 10,7%, suiker, plantaardig olie (zonnebloem, koolzaad), havervezels 2,6%, tarwegluten, maltodextrine, tarwezemelen, dextrose, bevochtigingsmiddel (glycerine), emulgatoren (sojalecithine, E472e), rijsmiddelen (natirum- en ammoniumcarbonaten, dinatriumdifosfaat), weipoeder, gedroogde glucosestroop, bosbessen puree (eq. 0,5% bosbes), natuurlijk aroma, aardappelvlokken, glucose-fructose siroop, zout, rijstebloem, voedingsvezel, magere melkpoeder, room, anti-klontermiddel (calciumfosfaten), bosbessen concentraat (eq. 0,5% bosbes), geleermiddel (pectine), voedingszuur (citroenzuur, appelzuur), zuurteregelaars (natrium- en calciumcitraat), ijzer, vitamines [niacinamide (B3), riboflavine (B2), B12, D, B6, B1].
Mijn hemel, wat een lijst aan ingrediënten. Opnieuw zijn het vooral weer een hoop suikers, 5 soorten dit keer, plus de rest van de koolhydraten. Onderaan staat nog ergens voedingsvezel genoemd, dus het moet erin zitten. Hier hebben we maar liefst 13,1 gram suiker per biscuit. Oftewel zo'n 3 suikerklontjes. Niet te vergeten, 1,2 gram vezel per biscuit. Zet dat veel zoden aan de dijk? Ook zijn vitamines toegevoegd, deze zijn niet al te uitgebreid vernoemd en zullen dus synthetische zijn.
Dan ook nog de yofruit framboos. Ooit heb ik deze mierzoete snack genomen en lekker bevonden, maar wat zit er allemaal in?
Ingrediënten: Tarwebloem, vruchtenvulling 32% [rozijnen 20%, krenten 4%, glucose-fructosestroop, suiker, dextrose, bevochtigingsmiddel (glycerine), frambozenpuree (0,5% framboos),tarwezemelen, rijstebloem, geleermiddel (pectine), frambozenconcentraat (eq. framboos 0,4%), voedingszuren (citroenzuur, appelzuur), zuurteregelaars (natriumcitraat, calciumcitraat) natuurlijk aroma], glaceer 19% [suiker, plantaardige vetten (palm, shea), lactose en melkeiwitten, magere gefermenteerde melkpoeder 1,1%, volle melkpoeder, magere melkpoeder, emulgator (sojalecithine), citroenzuur, natuurlijk aroma], suiker, plantaardige olie (zonnebloem), maltodextrine, calciumcarbonaat, emulgatoren (sojalecithine, E472e), lactose en melkeiwitten, glucosestroop, magere melkpoeder, zout, rijsmiddelen (natriumcarbonaten, dinatriumdifosfaat), natuurlijk aroma, citrusvezel.
Weer een waslijst. Een consument raakt zo helemaal het spoor bijster. Persoonlijk zou ik iemand adviseren een zo uitgebreide lijst ingrediënten links te laten staan. Enfin, laten we kijken. Weer enorm veel suikersoorten. Ook nog wat frambozenpuree (0,5% framboos) en frambozenconcentraat, want het moet wel naar framboos smaken. Dit moet toch een ramp voor darmen zijn, om dit in 1 keer allemaal te moeten verwerken. Deze biscuits bevatten 13,2 gram koolhydraat, ook dus weer bijna 3 suikerklontjes.
De oude vakantie's met sultana's zal ik niet meer gaan meemaken. De producten bevatten heel erg veel suikers. Daarnaast zit er nog 1 en ander aan omega-6 in, wat ontstekingsbevorderend werkt. Uitgebreide lijsten met ingrediënten nodigen mij ook niet uit. Nee, dit valt niet echt meer onder de gezonde tussendoortjes.
Richard Wuisman.
zondag 26 juni 2016
Blog van de week 26 juni 2016
Examen
Het was de laatste maand een drukke periode voor mij. Vooral deze week was druk en stressig vanwege een examen voor mijn studie. Een examen om van eerste jaar osteopathie naar het tweede jaar door te kunnen gaan. Gelukkig kreeg ik een 7,5 en kan dus door naar het volgend jaar. Dit begint pas in september weer, dus ik heb eindelijk eens wat meer tijd om aan mijn blog te besteden!
Dus ik ga meteen maar eens even goed van start. Vorige week maakte ik al een opmerking over Van der Vaart en zijn cola light. Niet wetende dat het een dag nog erger zou worden, met de opmerking over de wekelijkse snack. Maxime ging hier zwaar tegenin. Het blijkt dat hier heel erg veel meningen over zijn. Dat iemand het niet met Maxime eens is omdat het Maxime is, is een reden die ik ook veel hoorde. Provocerend bedoelt kan ik het toch wel eens zijn met Maxime. Dhr van der Vaart krijgt een miljoenensalaris. Een hoop mensen kopen een seizoenskaart om naar zijn team te komen kijken. Dan mag je toch verwachten dat een profvoetballer zich aan een strikt dieet mag houden. Ik zal niet zeggen dat je nooit iets verkeerds mag eten, maar een wekelijkse snack vind ik niet kunnen. Het hoort niet bij een topsport leven, en al helemaal niet tegen een salaris dat een voetballer ontvangt. Wat de invloed is van 1 snackmaaltijd in de week op je conditie, is ook wel interessant. Hoe vaak kan je snacken zonder dat het je sportprestaties beïnvloed? Ik ben geneigd te zeggen, dat het antwoord hierop niet een wekelijkse snack is.
Om bij voetballers te blijven. Een tijd terug kwam ik terug op een onderzoek onder voetballers, waaruit bleek dat 18 maaltijden per week de ideale frequentie is. Dit staat haaks op de hedendaagse adviezen om verspreid over de dag te eten om de bloedsuiker constant te houden. Waar is deze 18 keer per week eten nu precies op gebaseerd? Dit weet ik dus inmiddels. We hoeven in elk geval niet onze eetmomenten over de dag te verdelen. Simpelweg omdat ons lichaam bij voldoende voedingsstoffen prima in staat is onze bloedsuikerspiegel op peil te houden. Komt wel bij dat we niet de hele dag stil moeten gaan zitten. Zodra wij in beweging blijven, regelt ons lichaam onze bloedwaardes.
Wat gebeurt er in ons verteringskanaal wanneer wij eten. Veel mensen zullen het niet beseffen, maar bij elke maaltijd ontstaat er een ontstekingsreactie in de darmen. In elke maaltijd zitten stoffen die van binnen irriteren. Zeker in onze hedendaagse voeding met alle bewerkingen. Onze darmen zijn in staat om dit snel op te lossen. Alleen geven wij onze darmen niet altijd de tijd om dit op te lossen. Voordat de eerste ontstekingsreactie is opgelost, begint de volgende ontsteking. Bij regelmatig eten hebben we dus veel meer kans op een non-stop ontsteking in onze darmen. En helaas, dit merken we pas na vele jaren. Geef je darmen dus de kans op de reinigen en tot rust te komen. Hier ga je je uiteindelijk beter van voelen.
Zelf ben ik ook al aan het overschakelen naar een dagelijkse frequentie van 3 maaltijden. Praktisch vanwege mijn werk en mijn trainingen is dit lastig, maar dit lukt mij zeker 6 dagen in de week. Het gaat ook niet te koste van mijn prestaties dus ik begin zeer overtuigd te raken van dit verhaal.
Goede werkweek allemaal!
Richard Wuisman.
Het was de laatste maand een drukke periode voor mij. Vooral deze week was druk en stressig vanwege een examen voor mijn studie. Een examen om van eerste jaar osteopathie naar het tweede jaar door te kunnen gaan. Gelukkig kreeg ik een 7,5 en kan dus door naar het volgend jaar. Dit begint pas in september weer, dus ik heb eindelijk eens wat meer tijd om aan mijn blog te besteden!
Dus ik ga meteen maar eens even goed van start. Vorige week maakte ik al een opmerking over Van der Vaart en zijn cola light. Niet wetende dat het een dag nog erger zou worden, met de opmerking over de wekelijkse snack. Maxime ging hier zwaar tegenin. Het blijkt dat hier heel erg veel meningen over zijn. Dat iemand het niet met Maxime eens is omdat het Maxime is, is een reden die ik ook veel hoorde. Provocerend bedoelt kan ik het toch wel eens zijn met Maxime. Dhr van der Vaart krijgt een miljoenensalaris. Een hoop mensen kopen een seizoenskaart om naar zijn team te komen kijken. Dan mag je toch verwachten dat een profvoetballer zich aan een strikt dieet mag houden. Ik zal niet zeggen dat je nooit iets verkeerds mag eten, maar een wekelijkse snack vind ik niet kunnen. Het hoort niet bij een topsport leven, en al helemaal niet tegen een salaris dat een voetballer ontvangt. Wat de invloed is van 1 snackmaaltijd in de week op je conditie, is ook wel interessant. Hoe vaak kan je snacken zonder dat het je sportprestaties beïnvloed? Ik ben geneigd te zeggen, dat het antwoord hierop niet een wekelijkse snack is.
Om bij voetballers te blijven. Een tijd terug kwam ik terug op een onderzoek onder voetballers, waaruit bleek dat 18 maaltijden per week de ideale frequentie is. Dit staat haaks op de hedendaagse adviezen om verspreid over de dag te eten om de bloedsuiker constant te houden. Waar is deze 18 keer per week eten nu precies op gebaseerd? Dit weet ik dus inmiddels. We hoeven in elk geval niet onze eetmomenten over de dag te verdelen. Simpelweg omdat ons lichaam bij voldoende voedingsstoffen prima in staat is onze bloedsuikerspiegel op peil te houden. Komt wel bij dat we niet de hele dag stil moeten gaan zitten. Zodra wij in beweging blijven, regelt ons lichaam onze bloedwaardes.
Wat gebeurt er in ons verteringskanaal wanneer wij eten. Veel mensen zullen het niet beseffen, maar bij elke maaltijd ontstaat er een ontstekingsreactie in de darmen. In elke maaltijd zitten stoffen die van binnen irriteren. Zeker in onze hedendaagse voeding met alle bewerkingen. Onze darmen zijn in staat om dit snel op te lossen. Alleen geven wij onze darmen niet altijd de tijd om dit op te lossen. Voordat de eerste ontstekingsreactie is opgelost, begint de volgende ontsteking. Bij regelmatig eten hebben we dus veel meer kans op een non-stop ontsteking in onze darmen. En helaas, dit merken we pas na vele jaren. Geef je darmen dus de kans op de reinigen en tot rust te komen. Hier ga je je uiteindelijk beter van voelen.
Zelf ben ik ook al aan het overschakelen naar een dagelijkse frequentie van 3 maaltijden. Praktisch vanwege mijn werk en mijn trainingen is dit lastig, maar dit lukt mij zeker 6 dagen in de week. Het gaat ook niet te koste van mijn prestaties dus ik begin zeer overtuigd te raken van dit verhaal.
Goede werkweek allemaal!
Richard Wuisman.
zaterdag 25 juni 2016
Etiket van de week 25 juni 2016
Optimel yoghurt Griekse stijl
Optimel heeft weer wat nieuws, tenminste dat denk ik gezien de reclames, yoghurt Griekse stijl. Griekse yoghurt heeft een goede naam wat betreft gezondheid, dus is deze variant niet geheel verrassend. Het is een poging de bewuste consument tegemoet te komen met een lekker en gezond product. Voordat ik iets ga proeven, kijk ik (uiteraard) altijd naar de ingrediënten die op de verpakking staan. Bij optimel denk ik altijd al vaak aan producten zonder vet, zonder suikers en met zoetstoffen. Laten we eens gaan kijken of dat ook voor deze variant geldt.
De ingrediënten van de yoghurtdrink (vijg) en de gewone yoghurt (framboos):
De drink: Magere YOGHURT, 5% vruchtensap (appel, 1% vijg, citroen), maïszetmeel, natuurlijk aroma, zoetstof: sucralose.
De yoghurt: Magere [yoghurt] met L.rhamnosus, 5,2% frambozen, water, gemodificeerd maïszetmeel, verdikkingsmiddel: johannesbroodpitmeel, voedingszuur: citroenzuur, aroma, wortelextract, kleurstof: karmijn, zoetstoffen: acesulfaam-K en sucralose, vitamine B2, B6 en B12, calcium, zuurteregelaar: natriumcitraat.
Optimel doet het dus weer op dezelfde manier. Geen vet (magere yoghurt) en geen toegevoegde suikers. Wel een hoop zoetstof. Ook optimel maakt gebruik van de natuurlijke aroma's, waarvan we dus ook niet weten wat dat precies is. Wat ik wel weer een giller vind, is dat er in de drinkyoghurt maar liefst 1% vijg is verwerkt. Tevens zit er dus vruchtensap in (van appel, vijg en citroen), wat toch weer neerkomt op suikers. Helaas is er ook nog karmijnzuur gebruikt in de yoghurt. In beide soorten is ook nog gebruik gemaakt van maiszetmeel, waardoor ik toch vrees dat er best veel suiker in zit.
Als we een glaas drinkyoghurt nemen (200ml) krijgen we bijna 12 gram koolhydraat binnen, waarvan bijna 11 gram suiker. Laten we dus zeggen 2 en een half suikerklontje.
De yoghurt is wat dat betreft beter. Een bakje yoghurt van 200 gram telt ruim 6 gram koolhydraat, waarvan 5 suiker. Ruim een suikerklontje. Overigens bevat de yoghurt flink wat eiwitten (7,4 gram per 100 gram).
Zo is de drinkyoghurt een drankje geworden met flink wat suiker en zoetstof. De gewone yoghurt een stevige yoghurt met veel eiwit, ietsje suiker en flink wat zoetstof.
Zoetstoffen blijf ik zelf mijden, dus de optimel ga ik hierom niet proberen. Karmijnzuur mijd ik liever ook, dus ik laat het daadwerkelijke proeven aan anderen over.
Goed weekend!
Richard Wuisman.
Optimel heeft weer wat nieuws, tenminste dat denk ik gezien de reclames, yoghurt Griekse stijl. Griekse yoghurt heeft een goede naam wat betreft gezondheid, dus is deze variant niet geheel verrassend. Het is een poging de bewuste consument tegemoet te komen met een lekker en gezond product. Voordat ik iets ga proeven, kijk ik (uiteraard) altijd naar de ingrediënten die op de verpakking staan. Bij optimel denk ik altijd al vaak aan producten zonder vet, zonder suikers en met zoetstoffen. Laten we eens gaan kijken of dat ook voor deze variant geldt.
De ingrediënten van de yoghurtdrink (vijg) en de gewone yoghurt (framboos):
De drink: Magere YOGHURT, 5% vruchtensap (appel, 1% vijg, citroen), maïszetmeel, natuurlijk aroma, zoetstof: sucralose.
De yoghurt: Magere [yoghurt] met L.rhamnosus, 5,2% frambozen, water, gemodificeerd maïszetmeel, verdikkingsmiddel: johannesbroodpitmeel, voedingszuur: citroenzuur, aroma, wortelextract, kleurstof: karmijn, zoetstoffen: acesulfaam-K en sucralose, vitamine B2, B6 en B12, calcium, zuurteregelaar: natriumcitraat.
Optimel doet het dus weer op dezelfde manier. Geen vet (magere yoghurt) en geen toegevoegde suikers. Wel een hoop zoetstof. Ook optimel maakt gebruik van de natuurlijke aroma's, waarvan we dus ook niet weten wat dat precies is. Wat ik wel weer een giller vind, is dat er in de drinkyoghurt maar liefst 1% vijg is verwerkt. Tevens zit er dus vruchtensap in (van appel, vijg en citroen), wat toch weer neerkomt op suikers. Helaas is er ook nog karmijnzuur gebruikt in de yoghurt. In beide soorten is ook nog gebruik gemaakt van maiszetmeel, waardoor ik toch vrees dat er best veel suiker in zit.
Als we een glaas drinkyoghurt nemen (200ml) krijgen we bijna 12 gram koolhydraat binnen, waarvan bijna 11 gram suiker. Laten we dus zeggen 2 en een half suikerklontje.
De yoghurt is wat dat betreft beter. Een bakje yoghurt van 200 gram telt ruim 6 gram koolhydraat, waarvan 5 suiker. Ruim een suikerklontje. Overigens bevat de yoghurt flink wat eiwitten (7,4 gram per 100 gram).
Zo is de drinkyoghurt een drankje geworden met flink wat suiker en zoetstof. De gewone yoghurt een stevige yoghurt met veel eiwit, ietsje suiker en flink wat zoetstof.
Zoetstoffen blijf ik zelf mijden, dus de optimel ga ik hierom niet proberen. Karmijnzuur mijd ik liever ook, dus ik laat het daadwerkelijke proeven aan anderen over.
Goed weekend!
Richard Wuisman.
zondag 19 juni 2016
Blog 19 juni 2016
Coca cola
Een aantal dagen terug bepaalde een rechter in Zweden, dat de groene variant niet meer natuurlijk gezoet mag worden genoemd. Dit doet coca cola omdat ze stevia gebruiken in de cola in plaats van suiker of andere kunstmatige zoetstoffen (light). Inmiddels al weken terug, noemde ik het gebruik van stevia in producten. Waarbij ik ook al aangaf dat dit weinig natuurlijks is, aangezien dit stofje behoorlijk chemisch tot stand komt. Dat de rechter dit in Zweden bepaald heeft doet mij goed. Coca cola gaat nu dus ook de groende variant in Zweden op een andere manier marketen. Helaas gaf coca cola hierbij aan de marketing in andere landen niet aan te passen.
Oftewel de chemische zoetstof stevia, die weinig meer met het plantje te maken heeft, is overal ter wereld 'natuurlijk', behalve in Zweden. Laten we hopen dat andere landen heel snel gaan volgen.
Gelukkig verklaarde het Duitse voetbalteam niet aan de coca cola en de mcdonalds voeding te zijn, ondanks dat ze het Duitse team flink sponsoren. Gelukkig voor coca cola gaf Van der Vaart aan dat hij nu voetbal bekijkt onder het genot van een cola light. Geen opmerking die wat mij betreft behoord bij een profvoetballer.
Ander nieuws wat eigenlijk zeer opvallend is, 1 op de 3 mensen die obese zijn, zijn ondervoed! Ja, ze eten meer dan genoeg, maar ze krijgen te weinig voedingsstoffen binnen. Het is ook al jaren bekend dat veel mensen die in het ziekenhuis komen ondervoed zijn vanwege een gebrek aan voedingsstoffen! Ondertussen blijft het voedingscentrum beweren dat we met gewone manier van voeden voldoende voedingsstoffen binnenkrijgen. Kennelijk blijkt dat toch lastig te zijn.
Tot slot hoorde ik over het programma broodje gezond. Laten we simpel beginnen met 1 van de onderwerpen in de afleveringen. Hierin gingen ze kijken wat gezonder is, coca cola of sinaasappelsap. Het komt er op neer, volgens het programma, dat het niet uitmaakt. Sinaasappelsap uit een pak bevat verder weinig voedingswaarde, dus als daarmee vergeleken is, kan ik er nog wel bij met mijn gedachten. Verse sinaasappelsap bevat nog een hoop vitaminen en is enzymrijk. Ja, natuurlijk ook suikers, maar hier weet het lichaam iets beter raad mee dan met de suikers in cola. Ook werd er nog even reclame gemaakt voor margarine, dat beter zou zijn dan gewone boter. Margarine bevat minder natuurlijke voedingsstoffen dan boter.
We komen dus weer bij het probleem dat een hoop voeding wordt gepromoot, waar weinig voedingsstoffen in zitten, terwijl zo verschrikkelijk veel mensen ondervoed zijn en verschrikkelijk veel mensen overgewicht hebben. Zo verandert er dus niks. Op deze manier blijft het ook lastig voor mensen om goede keuzes te maken. Ik ga komende week zeker even de herhaling van de programma te kijken en hoop dat ik er volgende week in mijn blog niet op terug hoef te komen.
Fijne zondag,
Richard Wuisman.
Een aantal dagen terug bepaalde een rechter in Zweden, dat de groene variant niet meer natuurlijk gezoet mag worden genoemd. Dit doet coca cola omdat ze stevia gebruiken in de cola in plaats van suiker of andere kunstmatige zoetstoffen (light). Inmiddels al weken terug, noemde ik het gebruik van stevia in producten. Waarbij ik ook al aangaf dat dit weinig natuurlijks is, aangezien dit stofje behoorlijk chemisch tot stand komt. Dat de rechter dit in Zweden bepaald heeft doet mij goed. Coca cola gaat nu dus ook de groende variant in Zweden op een andere manier marketen. Helaas gaf coca cola hierbij aan de marketing in andere landen niet aan te passen.
Oftewel de chemische zoetstof stevia, die weinig meer met het plantje te maken heeft, is overal ter wereld 'natuurlijk', behalve in Zweden. Laten we hopen dat andere landen heel snel gaan volgen.
Gelukkig verklaarde het Duitse voetbalteam niet aan de coca cola en de mcdonalds voeding te zijn, ondanks dat ze het Duitse team flink sponsoren. Gelukkig voor coca cola gaf Van der Vaart aan dat hij nu voetbal bekijkt onder het genot van een cola light. Geen opmerking die wat mij betreft behoord bij een profvoetballer.
Ander nieuws wat eigenlijk zeer opvallend is, 1 op de 3 mensen die obese zijn, zijn ondervoed! Ja, ze eten meer dan genoeg, maar ze krijgen te weinig voedingsstoffen binnen. Het is ook al jaren bekend dat veel mensen die in het ziekenhuis komen ondervoed zijn vanwege een gebrek aan voedingsstoffen! Ondertussen blijft het voedingscentrum beweren dat we met gewone manier van voeden voldoende voedingsstoffen binnenkrijgen. Kennelijk blijkt dat toch lastig te zijn.
Tot slot hoorde ik over het programma broodje gezond. Laten we simpel beginnen met 1 van de onderwerpen in de afleveringen. Hierin gingen ze kijken wat gezonder is, coca cola of sinaasappelsap. Het komt er op neer, volgens het programma, dat het niet uitmaakt. Sinaasappelsap uit een pak bevat verder weinig voedingswaarde, dus als daarmee vergeleken is, kan ik er nog wel bij met mijn gedachten. Verse sinaasappelsap bevat nog een hoop vitaminen en is enzymrijk. Ja, natuurlijk ook suikers, maar hier weet het lichaam iets beter raad mee dan met de suikers in cola. Ook werd er nog even reclame gemaakt voor margarine, dat beter zou zijn dan gewone boter. Margarine bevat minder natuurlijke voedingsstoffen dan boter.
We komen dus weer bij het probleem dat een hoop voeding wordt gepromoot, waar weinig voedingsstoffen in zitten, terwijl zo verschrikkelijk veel mensen ondervoed zijn en verschrikkelijk veel mensen overgewicht hebben. Zo verandert er dus niks. Op deze manier blijft het ook lastig voor mensen om goede keuzes te maken. Ik ga komende week zeker even de herhaling van de programma te kijken en hoop dat ik er volgende week in mijn blog niet op terug hoef te komen.
Fijne zondag,
Richard Wuisman.
vrijdag 17 juni 2016
Etiket van de week 17 juni 2016
Davitamon
In deze rubriek heb ik vooralsnog geen supplementen beoordeeld. Eens moet de eerste keer zijn. Door davitamon werd ik eigenlijk alert dit ook eens te doen, vanwege de reclames. Ik houd het in eerste instantie even globaal en heb willekeurig 4 producten gekozen.
Ik begin bij de davitamon baby eerste vitamine D en K. Volgens het label zitten er geen vulstoffen bij behalve plantaardige olie (het product is in druppelvorm). Er wordt gebruik gemaakt van vitamine D3 en K1. Helaas is de aanwezige vitamine E en antioxidant niet verder verduidelijkt en waarschijnlijk synthetisch.
Een stapje later in het leven, de junior 3+ kauwvitamines framboos.
En toen schrok ik van het label, de ingrediënten zijn:
Zoetstoffen: sorbitol, xylitol, sucralose, mineralen, vitamines, antiklontermiddelen: mono- en diglyceriden van vetzuren, magnesiumstearaat, voedingszuur: citroenzuur, aroma, maïszetmeel, verstevigingsmiddel: povidon, kleurstof: karmijn.
Als eerste worden zoetstoffen genoemd, maar liefst 3 soorten! Voor kinderen van 3! De vorm van de gebruikte mineralen en vitamines worden niet genoemd, altijd verdacht. Ook zit er magnesiumstearaat in, handig voor de vorm, verminderd de opneembaarheid. Tot slot moest er nog wat aan de kleur gedaan worden en is er karmijnzuur gebruikt. Misschien goedgekeurd, maar deze staat toch ook als giftig te boek.
Dan maar een veiliger keus. De magnesium 400 mg. Weer wordt magnesiumstearaat gebruikt en tevens 2 soorten dioxides. Niet mijn favorieten (persoonlijk mijd ik dit in een supplement). De magnesium zelf wordt aangeduid als Magnesium. Gecheleerd? Magnesiumoxide? Magnesiumcitraat?
Waarschijnlijk de goedkope magnesiumoxide, dat slecht opneembaar is en door de gebruikte vulstoffen niet al te veel extra effect meer zal hebben.
Tot slot, voor de gevorderde leeftijd, de davitamon spieren en botten.
De basis van dit supplement zijn calcium, magnesium, vitamine D en vitamine B3. Helaas wordt weer niks op het etiket vermeld over de vorm van de mineralen en vitaminen. Opnieuw kunnen we ervan uit gaan dat het goedkope en synthetische varianten zijn. De verhouding tussen de calcium en magnesium is ook niet onbelangrijk. Het zou 2 op 1 moeten zijn. Qua miligram klopt het, maar qua opneembaarheid? Extra in dit supplement is nog suiker (maltodextrine), siliciumdioxide, magnesiumstearaat en titaandioxide.
Met supplementen ben ik voor mezelf erg streng. Het moet echt een toegevoegde waarde hebben. Davitamon zal niet mijn keuze zijn.
Goed weekend,
Richard Wuisman.
In deze rubriek heb ik vooralsnog geen supplementen beoordeeld. Eens moet de eerste keer zijn. Door davitamon werd ik eigenlijk alert dit ook eens te doen, vanwege de reclames. Ik houd het in eerste instantie even globaal en heb willekeurig 4 producten gekozen.
Ik begin bij de davitamon baby eerste vitamine D en K. Volgens het label zitten er geen vulstoffen bij behalve plantaardige olie (het product is in druppelvorm). Er wordt gebruik gemaakt van vitamine D3 en K1. Helaas is de aanwezige vitamine E en antioxidant niet verder verduidelijkt en waarschijnlijk synthetisch.
Een stapje later in het leven, de junior 3+ kauwvitamines framboos.
En toen schrok ik van het label, de ingrediënten zijn:
Zoetstoffen: sorbitol, xylitol, sucralose, mineralen, vitamines, antiklontermiddelen: mono- en diglyceriden van vetzuren, magnesiumstearaat, voedingszuur: citroenzuur, aroma, maïszetmeel, verstevigingsmiddel: povidon, kleurstof: karmijn.
Als eerste worden zoetstoffen genoemd, maar liefst 3 soorten! Voor kinderen van 3! De vorm van de gebruikte mineralen en vitamines worden niet genoemd, altijd verdacht. Ook zit er magnesiumstearaat in, handig voor de vorm, verminderd de opneembaarheid. Tot slot moest er nog wat aan de kleur gedaan worden en is er karmijnzuur gebruikt. Misschien goedgekeurd, maar deze staat toch ook als giftig te boek.
Dan maar een veiliger keus. De magnesium 400 mg. Weer wordt magnesiumstearaat gebruikt en tevens 2 soorten dioxides. Niet mijn favorieten (persoonlijk mijd ik dit in een supplement). De magnesium zelf wordt aangeduid als Magnesium. Gecheleerd? Magnesiumoxide? Magnesiumcitraat?
Waarschijnlijk de goedkope magnesiumoxide, dat slecht opneembaar is en door de gebruikte vulstoffen niet al te veel extra effect meer zal hebben.
Tot slot, voor de gevorderde leeftijd, de davitamon spieren en botten.
De basis van dit supplement zijn calcium, magnesium, vitamine D en vitamine B3. Helaas wordt weer niks op het etiket vermeld over de vorm van de mineralen en vitaminen. Opnieuw kunnen we ervan uit gaan dat het goedkope en synthetische varianten zijn. De verhouding tussen de calcium en magnesium is ook niet onbelangrijk. Het zou 2 op 1 moeten zijn. Qua miligram klopt het, maar qua opneembaarheid? Extra in dit supplement is nog suiker (maltodextrine), siliciumdioxide, magnesiumstearaat en titaandioxide.
Met supplementen ben ik voor mezelf erg streng. Het moet echt een toegevoegde waarde hebben. Davitamon zal niet mijn keuze zijn.
Goed weekend,
Richard Wuisman.
zondag 12 juni 2016
Blog van de week 12 juni 2016
Overbelasting
Dagelijks zie ik met mijn werk als fysiotherapeut kwalen aan het bewegingsapparaat. Denk daarbij aan tennisellebogen, frozen shoulders, slijmbeursontstekingen, hielspoor, knieklachten, oftewel van alles. Mensen hebben er nog al eens een idee over hoe de klachten ontstaan zijn. Simpelweg, meestal wordt het afgedaan als overbelasting. In zekere zin klopt dat voor een hoop klachten. Alleen op een andere manier dan de meeste mensen het bedoelen. Vaak wordt er gedaan aan het teveel doen van een beweging, te zware krachtsinspanningen en etcetera.
Bijvoorbeeld, voor je werk urenlang achter de pc zitten. Je overbelast de pezen in je onderarm en krijgt bijvoorbeeld een tenniselleboog. De elleboog is dan dus overbelast. Waarom kan een ander dit wel urenlang volhouden zonder klachten te krijgen? Natuurlijk, iedereen is verschillend, maar als ik kijk wie ik de afgelopen jaren heb behandeld, dan zijn dat niet per definitie mensen die de hele dag achter een pc zitten, bij een lopende band staan. Het zijn niet altijd jongeren of ouderen, het verschilt eigenlijk enorm. Als ik er dan een etiket op moet gooien, dan is het vaak de groep tussen de 30 en 60 jaar. En dan is een hele diverse groep.
Wat is eigenlijk overbelasting. Overbelasting van weefsel vind plaats op het moment of dat je iets doet dat het weefsel niet gewend is, of er vind ineens teveel wrijving plaats tussen verschillende weefsels.
Van het eerste idee kunnen we allemaal een voorstelling maken. Stel je doet aan voetbal, van de zomer is er zomerstop, we doen 3 maanden niet aan sport en begin september (of eind augustus) ren je achter een bal aan alsof er niets is veranderd. Meestal geeft dit flinke spierpijn en in ergere situaties loop je een blessure op. Het lichaam was er niet meer op voorbereid dat je ging voetballen na een paar maanden niks doen. Het (spier)weefsel was niet sterk genoeg meer om je fanatiek te laten voetballen. Of een ander voorbeeld. Je doet nooit aan krachttraining en besluit op een dag in totaal 100 keer te gaan opdrukken. De spieren zijn hier niet op voorbereid en je krijgt op z'n minst spierpijn en hopelijk geen blessure. Zowel, dan is dat door overbelasting.
De tweede vorm is lastiger. Een teveel aan wrijving tussen weefsels, te veel trekkracht aan weefsel, spieren die constant gespannen staan en trekken aan onze botten (de aanhechtingsplekken). Vaak heeft dit helemaal niet zo veel te maken met teveel doen. Eerder misschien wel een gevolg van te weinig doen. Dit zijn echter de meeste overbelastingsklachten die ik zie. De klachten die niet duidelijk ontstaan zijn en sluimerend op zijn gaan treden. Dit soort klachten ontstaan echter niet zomaar. Daar is altijd een reden voor. Simpele mechanische redenen kunnen zijn dat een gewricht in de wervelkolom niet goed functioneert. Dit is maar al te vaak het geval. Uit de wervelkolom treden alle zenuwen die onze spieren laten spannen en ontspannen.
Als dit een tijd het geval is, dan gaan spieren spannen. Aangrenzende gewrichten (elleboog, schouder) gaan verstijven (kapsel en gewrichtsbanden), er vindt meer wrijving plaats tussen spieren (irritatie slijmbeursen). Zo gaan er nog een aantal processen optreden. Uiteraard gaat dit nog wat ingewikkelder dan ik nu beschrijf, maar hier komt het wel op neer.
Ook voeding heeft hier invloed op. Zonder goede voeding geen herstel. Als we klachten hebben, willen we herstellen. Dan heeft het lichaam iets extra's nodig. Extra vitaminen, extra mineralen, extra eiwitten. Het blijft voor mij vreemd, dat als ik dit mensen vertel, ze hiervan op kijken. Als we consequent dus ook te weinig voedingsstoffen binnen krijgen, raakt ook alles sneller overbelast. Worden gewrichten eerder stijf (dus ook in de wervelkolom).
Alles is één in het lichaam, tussen alle krachten en stoffen en weefsels is een balans. En zodra die verstoord raakt, gaat ons lichaam uiteindelijk uit balans en krijgen we klachten. Elke klacht is een puzzel naar het ontstaan, maar er zijn altijd meerdere oplossingen te bedenken om dit op te lossen.
Fijne zondag,
Richard Wuisman.
Dagelijks zie ik met mijn werk als fysiotherapeut kwalen aan het bewegingsapparaat. Denk daarbij aan tennisellebogen, frozen shoulders, slijmbeursontstekingen, hielspoor, knieklachten, oftewel van alles. Mensen hebben er nog al eens een idee over hoe de klachten ontstaan zijn. Simpelweg, meestal wordt het afgedaan als overbelasting. In zekere zin klopt dat voor een hoop klachten. Alleen op een andere manier dan de meeste mensen het bedoelen. Vaak wordt er gedaan aan het teveel doen van een beweging, te zware krachtsinspanningen en etcetera.
Bijvoorbeeld, voor je werk urenlang achter de pc zitten. Je overbelast de pezen in je onderarm en krijgt bijvoorbeeld een tenniselleboog. De elleboog is dan dus overbelast. Waarom kan een ander dit wel urenlang volhouden zonder klachten te krijgen? Natuurlijk, iedereen is verschillend, maar als ik kijk wie ik de afgelopen jaren heb behandeld, dan zijn dat niet per definitie mensen die de hele dag achter een pc zitten, bij een lopende band staan. Het zijn niet altijd jongeren of ouderen, het verschilt eigenlijk enorm. Als ik er dan een etiket op moet gooien, dan is het vaak de groep tussen de 30 en 60 jaar. En dan is een hele diverse groep.
Wat is eigenlijk overbelasting. Overbelasting van weefsel vind plaats op het moment of dat je iets doet dat het weefsel niet gewend is, of er vind ineens teveel wrijving plaats tussen verschillende weefsels.
Van het eerste idee kunnen we allemaal een voorstelling maken. Stel je doet aan voetbal, van de zomer is er zomerstop, we doen 3 maanden niet aan sport en begin september (of eind augustus) ren je achter een bal aan alsof er niets is veranderd. Meestal geeft dit flinke spierpijn en in ergere situaties loop je een blessure op. Het lichaam was er niet meer op voorbereid dat je ging voetballen na een paar maanden niks doen. Het (spier)weefsel was niet sterk genoeg meer om je fanatiek te laten voetballen. Of een ander voorbeeld. Je doet nooit aan krachttraining en besluit op een dag in totaal 100 keer te gaan opdrukken. De spieren zijn hier niet op voorbereid en je krijgt op z'n minst spierpijn en hopelijk geen blessure. Zowel, dan is dat door overbelasting.
De tweede vorm is lastiger. Een teveel aan wrijving tussen weefsels, te veel trekkracht aan weefsel, spieren die constant gespannen staan en trekken aan onze botten (de aanhechtingsplekken). Vaak heeft dit helemaal niet zo veel te maken met teveel doen. Eerder misschien wel een gevolg van te weinig doen. Dit zijn echter de meeste overbelastingsklachten die ik zie. De klachten die niet duidelijk ontstaan zijn en sluimerend op zijn gaan treden. Dit soort klachten ontstaan echter niet zomaar. Daar is altijd een reden voor. Simpele mechanische redenen kunnen zijn dat een gewricht in de wervelkolom niet goed functioneert. Dit is maar al te vaak het geval. Uit de wervelkolom treden alle zenuwen die onze spieren laten spannen en ontspannen.
Als dit een tijd het geval is, dan gaan spieren spannen. Aangrenzende gewrichten (elleboog, schouder) gaan verstijven (kapsel en gewrichtsbanden), er vindt meer wrijving plaats tussen spieren (irritatie slijmbeursen). Zo gaan er nog een aantal processen optreden. Uiteraard gaat dit nog wat ingewikkelder dan ik nu beschrijf, maar hier komt het wel op neer.
Ook voeding heeft hier invloed op. Zonder goede voeding geen herstel. Als we klachten hebben, willen we herstellen. Dan heeft het lichaam iets extra's nodig. Extra vitaminen, extra mineralen, extra eiwitten. Het blijft voor mij vreemd, dat als ik dit mensen vertel, ze hiervan op kijken. Als we consequent dus ook te weinig voedingsstoffen binnen krijgen, raakt ook alles sneller overbelast. Worden gewrichten eerder stijf (dus ook in de wervelkolom).
Alles is één in het lichaam, tussen alle krachten en stoffen en weefsels is een balans. En zodra die verstoord raakt, gaat ons lichaam uiteindelijk uit balans en krijgen we klachten. Elke klacht is een puzzel naar het ontstaan, maar er zijn altijd meerdere oplossingen te bedenken om dit op te lossen.
Fijne zondag,
Richard Wuisman.
zaterdag 11 juni 2016
Etiket van de week 11 juni 2016
Yakult
Een vaste prik in het zuivelvak zijn de flesjes van yakult. Ik kan me niet herinneren dat ze er niet stonden. Laatst zag ik weer een reclame voor dit wonderproduct voor de darmen. Toch heb ik in al die jaren nooit het gevoel gehad dit een keer te moeten gaan proberen. Laten we simpelweg gewoon de ingrediënten erbij halen:
water, magere melk, glucose-fructosestroop, suiker, maltodextrine, aroma en de Lactobacillus casei Shirota bacteriën.
Tja, wat zullen we hiervan maken. Laten we voorop stellen. De lactobacillus casei heeft inmiddels bewezen, zijn nu in onze darmen. Echter, waar het mee gecombineerd wordt, vraag ik me af, of dit daadwerkelijk echt nut heeft. Er zit ten eerste water en magere melk in. Gevolgd door maar liefst 3 soorten suiker! Toegevoegd is ook nog de vage term aroma. Per flesje van 65 ml, mik je 2 suikerklontjes naar binnen. Hoeveel suiker moet je binnenkrijgen om het goede effect van bacteriën teniet te doen? Ik weet het niet, misschien weet niemand dat, maar kan yakult niet iets anders bedenken als toevoeging?
Fijn weekend,
Richard Wuisman.
Een vaste prik in het zuivelvak zijn de flesjes van yakult. Ik kan me niet herinneren dat ze er niet stonden. Laatst zag ik weer een reclame voor dit wonderproduct voor de darmen. Toch heb ik in al die jaren nooit het gevoel gehad dit een keer te moeten gaan proberen. Laten we simpelweg gewoon de ingrediënten erbij halen:
water, magere melk, glucose-fructosestroop, suiker, maltodextrine, aroma en de Lactobacillus casei Shirota bacteriën.
Tja, wat zullen we hiervan maken. Laten we voorop stellen. De lactobacillus casei heeft inmiddels bewezen, zijn nu in onze darmen. Echter, waar het mee gecombineerd wordt, vraag ik me af, of dit daadwerkelijk echt nut heeft. Er zit ten eerste water en magere melk in. Gevolgd door maar liefst 3 soorten suiker! Toegevoegd is ook nog de vage term aroma. Per flesje van 65 ml, mik je 2 suikerklontjes naar binnen. Hoeveel suiker moet je binnenkrijgen om het goede effect van bacteriën teniet te doen? Ik weet het niet, misschien weet niemand dat, maar kan yakult niet iets anders bedenken als toevoeging?
Fijn weekend,
Richard Wuisman.
zondag 5 juni 2016
Blog 5 juni 2016
Leuke weetjes
Er zijn heel veel dingen die je zelf kan doen om je gezondheid te verbeteren. Iedereen kan wel een paar dingen noemen. Minder snoepen, meer bewegen, meer sporten, minder snacken, enfin, de bekende methodes. Afgelopen week had ik een aantal dagen cursus en ik hoorde een aantal leuke trucjes, die je uit kan voeren om gezondheidswinst te behalen. Het lijken in eerste instantie misschien wat vergezochte dingetjes, maar het is helemaal niet zo ingewikkeld om te doen.
Veel mensen zouden het haast vergeten, maar wij hebben allemaal een zwezerik. Het is een klein orgaantje achter het borstbeen. Het orgaan heeft voor ons misschien niet heel veel functie meer (behalve tot 1,5 jaar), maar heeft wel degelijk nog een functie in ons immuunsysteem. Om onze zwezerik te stimuleren en ons immuunsysteem even een boost te geven, is het al voldoende om een aantal maken te kloppen op het borstbeen. En ja, dat mag best stevig, het borstbeen kan een stootje hebben. Ik doe het met de pinkkant van mijn vuist, maar je kan er ook net zoals een gorilla op gaan slaan.
Tegenwoordig zijn er verschrikkelijk veel mensen die te weinig bewegen. Zeker beeldschermmedewerkers maken vaak veel zituren. Ons lichaam is hier niet bij gebaad en het schijnt dat al na 30 minuten zitten er op sommige plekken in het lichaam vervetting om gaat treden. Door elk half uur te bewegen kan dit volledig ongedaan gemaakt worden. Kortom, elk half uur bewegen zou je de hele dag door eigenlijk moeten doen. 20 seconde beweging is genoeg, maar dit moet wel ietwat inspannend zijn. Denk hierbij aan 10 kniebuigen (squats of lunges), een stuk of 10 push ups, een tiental buikspierbewegingen, trap op, trap af. Als je dit doet en maximaal 1 keer per dag non-stop 3 uur zit, dan kan je je zitvervetting volledig zelf in de hand houden.
Nog een derde trucje, 1 die minder tijd en inspanning kost. Wij als mens zijn in staat lactoferrine aan te maken. Het is een stof die bijvoorbeeld ook in moedermelk zit en helpt de baby bij de weerstand en het immuunsysteem. Vooral in de darmen heeft dit stofje zeer nuttige functie. Zeker als mensen bijvoorbeeld veel last hebben van schimmels (denk aan candida). Er is 1 simpele manier om de aanmaak van dit stofje te stimuleren. Span de armen 30 seconde even flink in (denk aan opdrukken, halters tillen, etc). Doe dit bij voorkeur vlak voor de maaltijd, voor het meeste effect. Kortom, armen trainen heeft flink voordelen!
Ik pas dit inmiddels regelmatig toe in mijn dagen (sinds ik dit weet). Het is echt niet zo moeilijk.
Succes,
Richard Wuisman.
Er zijn heel veel dingen die je zelf kan doen om je gezondheid te verbeteren. Iedereen kan wel een paar dingen noemen. Minder snoepen, meer bewegen, meer sporten, minder snacken, enfin, de bekende methodes. Afgelopen week had ik een aantal dagen cursus en ik hoorde een aantal leuke trucjes, die je uit kan voeren om gezondheidswinst te behalen. Het lijken in eerste instantie misschien wat vergezochte dingetjes, maar het is helemaal niet zo ingewikkeld om te doen.
Veel mensen zouden het haast vergeten, maar wij hebben allemaal een zwezerik. Het is een klein orgaantje achter het borstbeen. Het orgaan heeft voor ons misschien niet heel veel functie meer (behalve tot 1,5 jaar), maar heeft wel degelijk nog een functie in ons immuunsysteem. Om onze zwezerik te stimuleren en ons immuunsysteem even een boost te geven, is het al voldoende om een aantal maken te kloppen op het borstbeen. En ja, dat mag best stevig, het borstbeen kan een stootje hebben. Ik doe het met de pinkkant van mijn vuist, maar je kan er ook net zoals een gorilla op gaan slaan.
Tegenwoordig zijn er verschrikkelijk veel mensen die te weinig bewegen. Zeker beeldschermmedewerkers maken vaak veel zituren. Ons lichaam is hier niet bij gebaad en het schijnt dat al na 30 minuten zitten er op sommige plekken in het lichaam vervetting om gaat treden. Door elk half uur te bewegen kan dit volledig ongedaan gemaakt worden. Kortom, elk half uur bewegen zou je de hele dag door eigenlijk moeten doen. 20 seconde beweging is genoeg, maar dit moet wel ietwat inspannend zijn. Denk hierbij aan 10 kniebuigen (squats of lunges), een stuk of 10 push ups, een tiental buikspierbewegingen, trap op, trap af. Als je dit doet en maximaal 1 keer per dag non-stop 3 uur zit, dan kan je je zitvervetting volledig zelf in de hand houden.
Nog een derde trucje, 1 die minder tijd en inspanning kost. Wij als mens zijn in staat lactoferrine aan te maken. Het is een stof die bijvoorbeeld ook in moedermelk zit en helpt de baby bij de weerstand en het immuunsysteem. Vooral in de darmen heeft dit stofje zeer nuttige functie. Zeker als mensen bijvoorbeeld veel last hebben van schimmels (denk aan candida). Er is 1 simpele manier om de aanmaak van dit stofje te stimuleren. Span de armen 30 seconde even flink in (denk aan opdrukken, halters tillen, etc). Doe dit bij voorkeur vlak voor de maaltijd, voor het meeste effect. Kortom, armen trainen heeft flink voordelen!
Ik pas dit inmiddels regelmatig toe in mijn dagen (sinds ik dit weet). Het is echt niet zo moeilijk.
Succes,
Richard Wuisman.
Abonneren op:
Posts (Atom)