Blog 31 december 2015

De feestdagen zijn bijna ten einde, nog even het nieuwe jaar vieren en dan gaat het weer beginnen. Duizenden zo niet meer gaan weer een poging te doen gezonder te leven. Voor de 1 betekent dat stoppen met roken, de ander probeert af te vallen en weer een ander gaat proberen om meer te sporten. Uiteraard zullen er ook een aantal een combinatie proberen.
Mensen gebruiken vaak dat woord; proberen. Ik gebruik dat woord zelf niet graag. Ik doe gewoon. Afgelopen zomer keek ik terug op een trainingsperiode met hardlopen en mijn laatste voorjaarscompetitie met tennis. Ik vond mezelf niet fit genoeg, te weinig progressie. Wel veel kilometers gemaakt en gevoel dat de basis goed was. In juni was ik 2 weken op vakantie en ik besloot na de vakantie het anders te gaan doen. Ik maakte een trainingsschema van 12 weken voorbereiding op de dam tot damloop. Ik koos zorgvuldig de trainingen per dag en ging van 5 training per week naar 6 of 7. Met mijn basis die ik na een aantal jaren had opgebouwd moest dit kunnen.
Daarnaast wilde ik nog verder aan mijn voeding werken. In het kort gezegd, ik veranderde mijn voedingspatroon, ik veranderde de samenstelling van mijn supplementen en vooral, ik stopte met suiker! Na alles wat gelezen en ervaren heb over suiker, vertrouwde ik erop dat ik als duursporter prima zonder kan. Vanaf de terugkomst thuis besloot ik dan ook niet meer te snoepen (hoe lekker ik het ook vind). Geen koekjes meer, geen snoep, chocolade of chips. Vaak zeggen mensen dan dat ze het gaan proberen. Ik had mijn hardloopdoelen uitgeschreven en wilde doelbewust deze halen. Dus niet proberen, maar gewoon doen. Dat heb ik dus ook gedaan. Gegeven moment beviel dit mij zo goed dat ik deze periode van niet snoepen gerekt heb tot en met 1 december. Ik vond dat ik in deze maand af en toe wat mocht snoepen.
 De decembermaand is bijna afgelopen. Het najaar was voor mij een succesvolle periode. Ik voelde me erg goed en heb een aantal persoonlijke records flink verbetert. Hier ben ik trots op en ik ga weer in hetzelfde ritme verder vanaf 1 januari. Ik heb zelfs nog iets aan mijn voeding veranderd, maar daar ga ik volgende week dieper op in.

Goede jaarwisseling!

Richard Wuisman.

Product van de week

Gisteren liep ik door de supermarkt en plots viel mijn oog op de tekst van dit product. Het stond gepresenteerd op een aparte tafel en de tekst op de voorkant maakte mij razend nieuwsgierig. No false promisis, fake colors, advertising lies, artificial taste. Het lijkt te willen zeggen, dat dit gezond is en een puur en eerlijk product. Laten we dan maar eens naar het etiket gaan kijken. Als eerst valt me bij de energie verdeling toch behoorlijk op hoeveel koolhydraten erin zitten. Dan gaan we naar de ingrediënten kijken. In eerste instantie geen hele gekke dingen. Meerdere soorten van kaas (wat er precies met de kaas en het kaaspoeder gebeurd is meld het etiket niet). Dan komen we vervolgens bij de glucosestroop, erg jammer. Lactose (melksuiker) moet ook apart toegevoegd worden. En ja daar is hij weer: natuurlijk aroma. Aangevuld met nog wat gistextract en specerijextract, geeft mij niet het idee dat dit product heel natuurlijk kan smaken. Het etiket roept bij mij niet het idee op, dat dit nou zoveel gezonder of natuurlijker is dan een hoop andere soorten uit het chipsvak. Hier zit dan nog geen e621 in, maar het gistextract maakt het wel tot een vraagteken. Erg jammer, want het zou leuk zijn als er echt eerlijke producten bijkomen.

Blog 24 december 2015

Het is bijna kerst. Tijd voor positieve dingen. Ik vind het sowieso prettig om altijd alles positief te benaderen. Daarom wil ik starten met de actie die Foodwatch elk jaar in gang heeft gezet. De uitreiking van het gouden windei. Nadat eerder aldi met truffels in de aandacht kwam, was het nu de beurt aan de pindakaas. De lightvariant. Ik was me er al jarenlang van bewust dat ze hierin de vetten vervingen voor suikers. Nu is het (gelukkig) aan de grote klok gehangen en verschillende supermarkten hebben laten weten de lightvariant uit de schappen te halen. Daarom is het goed dat er eindelijk een organisatie is, die echt wat doet en waar blijkbaar ook de fabrikanten iets mee doen. Nederland blijft voeding ook zeer belangrijk te vinden. Het budget wat we er jaarlijks aan uit geven neemt toe in ons uitgavepatroon. Hopelijk betekent dit ook dat mensen proberen verstandiger keuzes te maken. Nu rond de feestdagen zal dit niet zo zijn, dus laten we er de komende dagen ook maar van genieten. Fijne feestdagen, Richard Wuisman.

Voeden of vullen

Het is weer de tijd van het jaar dat we bezig zijn met eten. Vooral, wat gaan we eten met de kerstdagen? Meestal zijn dat ook de dagen dat het vooral lekker moet zijn, vooral ook veel én het mag wat kosten. Het zijn de dagen waar we niet denken aan de balansdag, aan Sonja Bakker of een ander dieet waar we mee bezig zijn. Velen doen dit eigenlijk dagelijks. Als ik wel eens rond me heen kijk in de supermarkt en zie wat mensen allemaal in hun boodschappenkarretje leggen. Dan vallen me toch wel heel veel dingen op. Sommigen slaan het snoepvak niet over, of het chipsvak, sommigen doen een verwoede poging gezonde producten te kopen maar hebben niet door dat het een marketingtruc is. Ga zo maar door. Ik vraag me wel eens af of mensen zichzelf afvragen, waarom eet ik? Volgens mij wil het trek of hongergevoel dat wij krijgen ons duidelijk maken, dat het lichaam voedingsstoffen wil hebben. Geven wij ons lichaam dat altijd? Absoluut niet. Vaak als we juist trek hebben, lijken mensen vaak voor iets lekkers te kiezen. We krijgen hedendaags al vaak een tekort binnen aan voedingsstoffen en maar weinig mensen lijken zich dat te beseffen. Mensen prefereren het vullen boven echt voeden. Mijn vingers popelen om hier de komende tijd veel meer over te schrijven en mijn visie hier neer te gaan zetten. Nu wacht ik daar nog even mee, want rond kerst mag er ook best even genoten worden van het leven en de vervelende dingen even naar de achtergrond verdwijnen. Richard Wuisman.

Etiketje van de week

Beste lezers, afgelopen week liep ik door 1 van de vele supermarkten in de buurt en zag dat de dubbelfris in de aanbieding was. De aanbieding was 4 pakken voor 2,50 euro. Dat is niet veel geld voor 6 liter drank. Toen ik dit zag dwaalden mijn gedachten terug in de tijd. Het zal een jaar of 6 terug geweest zijn. Ik leerde een jongeman kennen, rond de 30-35. Hij was altijd fanatiek sporter geweest en door een blessure inmiddels niet meer. Af en toe naar de sportschool en daar bleef het bij. In zijn tijd als fanatiek sporter at hij behoorlijk veel en was goed in shape, volgens eigen zegge. Zijn voedingspatroon was nu wel veranderd, hij bewoog minder en at flink minder. Echter was hij verzot geraakt op dubbelfris. Het werd in die tijd in de markt gezet als een 'gezond' product. Hij dronk meestal bijna een pak per dag leeg. Ik heb helaas geen etiket uit die tijd, maar ik herinner mij dat er een flinke dosis glucosefructosestroop in zat. Ik meen me te herinneren dat de jongeman de kilo's aardig begon kwijt te raken na het stoppen met de dubbelfris. Hierdoor was mijn nieuwsgierigheid gewekt, wat zit er nu in dubbelfris? Ze blijken toch wat in de samenstelling veranderd te hebben en 'gewoon' suiker te gebruiken in hun product. Het gehele etiket is als volgt: INGREDIËNTEN Water, vruchtensap uit geconcentreerd vruchtensap (appel 14%, perzik 1,1%), suiker, voedingszuur (citroenzuur), aroma, koolzuur (<0,1%). Dat is toch wat, vruchtensap uit geconcentreerd vruchtensap. Oftewel, hoeveel fruit zit er nu echt nog in? En wat is er allemaal aan het geconcentreerde vruchtensap toegevoegd om er weer vruchtensap van te maken? Omdat de fruitsmaak waarschijnlijk toch wat verdwenen was is er ook maar suiker en aroma bijgevoegd. Gelukkig is er een nog 'gezondere' variant op de markt gekomen, de dubbelfris free. Er staat duidelijk op de verpakking dat er geen kunstmatige zoetstoffen bij zijn gedaan. Klinkt positief, maar geeft mij het gevoel dat er een addertje onder het gras zit. Het etiket in zijn geheel: INGREDIËNTEN Water, uit sapconcentraat verkregen vruchtensap (appel, mandarijn 6%, perzik 1%), natuurlijk aroma, koolzuur (<0,1%). Laat ik voorop stellen, natuurlijk aroma is een vaag begrip. Wat me opvalt is dat van het vruchtensap verhoudingsgewijs er weinig fruit wordt gebruikt. Er wordt zelfs niet genoemd hoeveel appel er gebruikt wordt. Ook is er geen suiker toegevoegd. Ik heb geen poging gedaan de smaken te vergelijken aangezien ik geen sap uit pakken drink, maar als ik dit moet geloven, kan er niet veel smaak aan deze nieuwe variant zitten. Als het tenminste echt zo natuurlijk is als dubbelfris ons wil doen geloven. Fijne week allemaal! Met gezonde groet, Richard Wuisman.