Blog 28 juli 2016

Blessure herstel

Met sporten is er altijd een risico op een blessure. Als je netjes opbouwt volgens een schema, of onder begeleiding, dan is die kans natuurlijk een stuk kleiner. Zo zijn er meer factoren die daar van invloed op zijn en waar je rekening mee kan houden. In principe houd ik daar ook rekening mee, maar helaas, toch raakte ik onlangs geblesseerd.

Ik loop regelmatig hardloopwedstrijden en ik train veel. Eind juni had ik een halve marathon, na een behoorlijk drukke periode (de dag ervoor had ik nog mijn eerste jaars examen osteopathie). De wedstrijd heb ik goed uit kunnen lopen en na afloop mocht ik zelfs op het podium staan. Altijd leuk. Op dat moment was er nog niks aan de hand. Twee dagen later ging ik weer rustig trainen en dit ging niet en nog twee dagen later was mijn enkel dik. Ondanks dat ik me goed had voorbereid, waren waarschijnlijk de drukte en de op de nominatie voor vervanging staande schoenen toch reden om een blessure op te lopen.

De meeste sporters willen niet graag rust nemen, ook niet als ze geblesseerd zijn. Ik dus ook niet. Echter, het moest nu wel. Wat doet het lichaam als het goed is tijdens een blessure? Het lichaam probeert te herstellen. Er ontstaat een ontsteking (dit is dus heel goed) met mogelijk zwelling, na deze fase kan het letsel dat ontstaan is gerepareerd worden. Afhankelijk van het letsel kan dit een week tot een aantal weken duren. Bij een volledig afgescheurde spier, pees, kapselband, bot gaat dit echter niet. In de meeste gevallen is hier geen sprake van. Na deze reparatiefase, moet je eigenlijk weer in staat zijn te kunnen sporten. 

Uiteindelijk heb ik twee weken rust genomen, kortom, niet hardgelopen. Een paar keer wel op de hometrainer gezeten om in conditie te blijven, maar vooral ben ik ook gezond blijven eten. Ik wilde ervoor zorgen dat mijn lichaam voldoende bouwstoffen binnen kreeg om te kunnen repareren. Misschien at ik wel iets teveel, want ik kwam een paar kilo aan, of kwam dit omdat ik niet meer 6 keer in de week hardliep? Ik vond het niet erg en veel belangrijker was voor mij het binnenkrijgen van voedingsstoffen. 

Na 2 weken ben ik eindelijk weer met een eerste rondje begonnen. Dat was best even onwennig. In mijn theorie moest het kunnen. De zwelling was nog niet helemaal volledig weg, maar toch zeker voor 90%. En...het ging ook. Geen nareactie, sterker nog, de dag erna was de zwelling volledig weg. Conditioneel was ik natuurlijk wat achteruit gegaan, maar de blessure was volledig genezen. Ik ben meteen begonnen met mijn schema voor de dam tot damloop. Dat betekent 6-7 keer trainen per week. Ik heb inmiddels in 10 dagen 9 trainingen achter de rug en nergens last van. 

Wat wil ik met dit stuk zeggen? Als je goed voor jezelf zorgt, gezond eet (voldoende voedingsstoffen binnenkrijgen door vooral ook te kiezen voor onbewerkte voeding), de natuur zijn gang laat gaan (ik ben dus ook niet gaan koelen tegen de zwelling en heb ook geen smeersels gebruikt), dan kan een blessure optimaal herstellen! Snel herstellen kan dus zeker. 

Werkt dit altijd zo? Nee, helaas niet. dit geldt meer voor letsels die een duidelijke aanleiding hebben. Een keer overbelast, een verkeerde beweging etc. 

Veel andere blessures ontstaan sluimerend. Voor dit soort letsels gelden andere wetten en daar wil ik volgende week dan ook dieper op ingaan.

Alvast iedereen goed weekend!

Richard Wuisman.

Etiket van de week 25 juli 2016

Iglo roerbak sensatie

Er wordt regelmatig gezegd door voedingsdeskundigen dat we diepvriesmaaltijden en kant- en klaar maaltijden beter kunnen meiden. Eigenlijk heb ik de laatste jaren nooit gekeken wat er daadwerkelijk in deze producten zit. Daarom ga ik dat vandaag doen.

Voor het gemak heb ik er een redelijk voor de hand liggende smaak uitgekozen. De bami goreng smaak lijkt me een smaak die redelijk vaak gepakt wordt.

Ingrediënten:

Gekookte noedels  40% (tarwemeel, water), groenten 35% (prei, champignons, wortelen, rode en groene paprika, uien, chinese champignons, lente ui), gegaarde kip* 12% (kipfilet, water, palmolie, glucose, rijstzetmeel, zout), water, zonnebloemolie, sojasauspoeder (sojabonen, tarwe, zout, maltodextrine, water), uipoeder, groentebouillon (zout, glucose, wortel, ui, prei, sjalot, tomaat, paprika, zetmeel), suiker,  palmvet, kruiden, specerijen.

Het grootste deel van de maaltijd, 40%, bestaat uit de noedels. 35% uit de groenten en 12% uit de kip. Een verhouding die we regelmatig in dit soort maaltijden tegen komen. Met de groente lijkt me niets mis. De Noedels bestaan louter uit tarwemeel en water. Geen rare dingen. De kip bestaat slechts voor een deel uit kip, er is ook nog wat glucose en andere stoffen toegevoegd. Water kan ook niet ontbreken. Zonnebloemolie is niet gek, maar zou ik er liever niet in zien. De sojasauspoeder bestaat uit een aantal logische ingrediënten, inclusief suiker. Daarnaast zit er nog uipoeder en groentebouillon in, wat verder geen hele gekke stoffen bevat. Alleen de specerijen zijn niet gespecificeerd wat vreemd blijft.

De voedingswaardes zijn ook bijzonder interessant. We gaan puur even naar de verhouding kijken per 100 gram. De koolhydraten zijn aanwezig, 15,6 gram waarvan 2,9 gram suiker. Dat valt nog mee. Vet is met 5,4 gram vet niet al te heftig. Tenslotte de eiwitten doen voor 5,7 gram mee. Uiteraard is zout aanwezig, 0,8 gram is best veel voor 100 gram en vezels doen met 1,6 gram ook nog wat mee. 

De hele maaltijd is 475 gram. Wat krijgen we daarvoor? Behoorlijk veel koolhydraten, vooral in de noedels zitten veel koolhydraten, die verder geen voedingswaarde hebben. Voor een hele maaltijd bevat dit product relatief weinig eiwit en het vet is grotendeels onverzadigd, maar wel bestaande uit omega-6 vetzuren. De omega soort waar we vaak al teveel van binnen krijgen. Aan vezels is eigenlijk ook een tekort, zeker voor een avondmaaltijd. Je zal verder op de dag nog een hoop fruit en groente moeten eten om hier voldoende aan te krijgen. 

Alles bij elkaar valt de samenstelling mij mee. Een aanrader blijft het niet, het lijkt me ook voor iemand met een gezonde trek ook een te kleine maaltijd, die niet lang verzadigend zal werken door de vele koolhydraten. Hele vreemde stoffen zit er gelukkig verder niet in.

Fijne week!

Richard Wuisman.

Blog 21 juli 2016

Hagelslag

Wielrennen is niet mijn favoriete sport, maar als Nederlanders meedoen ga ik er toch even meer voor zitten om te kijken hoe ze het doen. We hebben inmiddels een aantal aardige klassementsrenners waaronder Mollema die het nu heel goed doet. Ik heb me nooit zo afgevraagd hoe het dieet er van wielrenners uitziet, maar afgelopen week kreeg ik er een klein beetje een idee van. Mollema verklaarde in een interview dat hij zijn dieet had aangepast. Hij was overgestapt van hagelslag naar pindakaas bij het ontbijt. Ik was eigenlijk een beetje perplex dat een wielrenner, die in de top rijdt, dagelijks hagelslag eet. Dat hoort toch niet bij een topsport-ontbijt? Natuurlijk verbranden wielrenners een mega hoeveelheid aan koolhydraten, maar die hagelslag is toch niet de meest ideale brandstof, als het überhaupt brandstof voor een sporter is.

Dan de stap naar voetbal. Ook hier komt steeds meer informatie over de gezondheid van voetballers. Uit onderzoek blijkt dat 30% van de voetballers pre-diabeet is. Oftewel, de kans is groot dat voetballers na hun loopbaan suikerziekte oplopen. Dat is een behoorlijk schokkend feit. Leven deze voetballers dan niet gezond? Eten ze niet gezond? Dit zal per speler verschillen en ik weet ook dat er nog genoeg profvoetballers zijn die roken (wat ik zelf totaal niet begrijp). De grootste oorzaak zit hem in het feit dat voetballers gemiddeld 13 uur per dag zitten! Na het trainen, gaat een voetballer zitten, en komt niet meer van z'n plek!
Ik heb hier al vaker in mijn blog over gesproken, zitten zorgt het snelst voor veroudering. Wees actief en probeer nooit langer dan 30 minuten achter elkaar te zitten. Ik ben benieuwd hoe fit voetballers gaan worden als ze hier mee aan de slag slaan.

Dat bewegen goed voor het lichaam is weten we inmiddels allemaal. Bij verschillende gemeentes bij mij in de buurt staat ook een bordje: beweeg elke dag 30 minuten voor een goede gezondheid. Ten minste, daar komt het op neer, de letterlijke tekst weet ik zo even niet. Prima, dat hier aandacht aan gegeven wordt. Een bordje erbij met; 'zit niet langer dan 30 minuten achter elkaar' zou ik nog beter vinden, maar dit is al mooi. Deze week bleek ook uit onderzoek vanuit het Radbout ziekenhuis in Nijmegen.

In het onderzoek werd onderzocht waarom het goed is voor kraakbeen, dat in gewrichten zit, om te bewegen. Er kwam een zeer interessante conclusie uit. Blijkbaar zit er in ons kraakbeen een soort eiwit dat gevoelig is voor beweging. Zodra wij bewegen wordt dit geactiveerd en wordt er voor gezorgd dat het kraakbeen in goede staat blijft. Naarmate er artrose (slijtage) ontstaat, neemt dit eiwit af, maar ook zodra wij minder gaan bewegen.Als wij dus minder bewegen, neemt de hoeveelheid van dit eiwit in de gewrichten af en zo kan het lichaam minder goed voor het onderhoud van de gewrichten zorgen. Niet bewegen zal altijd kwalijke gevolgen hebben, voor de 1 sneller dan voor de ander.

Alvast goed week,

Richard Wuisman.

Etiket van de week 18 juli 2016

Chips

Gisteren was ik even in de supermarkt met 5 familieleden. Omdat we wat op elkaar moesten wachten stonden we regelmatig ergens stil en besloot ik maar weer eens wat etiketten te bekijken. We stonden een tijd bij het chipsvak en dus kon ik het niet laten daar even te kijken. Ik zag de zak met light chips en moest weten wat erin zat. Vooraf was mijn verwachting dat dit niet veel beter kon zijn dan de gewone variant. Ik heb alleen gekeken bij de paprika en dat gaf al genoeg aanleiding voor het etiket van de week.

De ingrediënten:

De lays paprika light:
aard­ap­pe­len, zon­ne­bloem­olie (21%), pa­pri­kas­maak [be­schuit (van tar­we), pa­pri­ka­poe­der, sui­ker, fruc­to­se, kar­ne­melk­poe­der, uip­oe­der, aro­ma's (be­vat melk, ca­fe­ï­ne, va­nil­le, knof­look­poe­der, cham­pig­non­poe­der), ka­li­um­chlo­ri­de, rooka­ro­ma's, rijst­meel, kleur­stof (pa­pri­ka-ex­tract), zuur­te­re­ge­laars (ci­troen­zuur en ap­pel­zuur)], zout.

De lays paprika:

aard­ap­pe­len, zon­ne­bloem­olie (26%), kool­zaad­olie (6%), pa­pri­kas­maak [pa­neer­meel (van tar­we), pa­pri­ka­poe­der, sui­ker, fruc­to­se, kar­ne­melk­poe­der, uip­oe­der, aro­ma's (be­vat melk, ca­fe­ï­ne, va­nil­le, knof­look­poe­der, cham­pig­non­poe­der), ka­li­um­chlo­ri­de, rooka­ro­ma's, rijst­meel, kleur­stof (pa­pri­ka-ex­tract), zuur­te­re­ge­laars (ci­troen­zuur en ap­pel­zuur)], zout.

Kunnen we zeggen dat de consument misleid wordt? Laten we vooral eerst even kijken naar de verschillen. De gewone variant bevat meer olie, namelijk zonnebloem- en koolzaadolie. En dat is dus ook het enige verschil! Daardoor bevatten de light chips 33% minder vet, zoals de verpakking ook beloofd. Het slimme is ook dat de light verpakking 55 gram lichter is en 24 cent goedkoper. Verhoudingsgewijs maakt dat niet heel veel uit.

Dit betekent uiteraard wel, dat er in de light chips verhoudingsgewijs meer suiker zit! Dat scheelt 10 gram suiker per 100 gram chips (52 om 62 gram)! Veel mensen eten vaak een behoorlijke hap chips, dus dit gaat met suikerklontjes per portie. Mijn suggestie? Neem de normale variant. Beide zijn natuurlijk niet gezond, maar dan kies ik zelf voor iets meer vet, dan iets meer suiker.

Nog even een kleine toevoeging. Er was iets waar ik nog een beetje vrolijk van kon worden. De bekende smaakversterker E621 wordt niet meer gebruikt in deze chips. Wellicht dat er nog kleine vermomde hoeveelheden inzitten (paprika-extract, aroma's). Dit is een verandering waar ik persoonlijk vrolijker van word. Evengoed laat ik de zak staan vanwege de hoeveelheid fructose die nog gebruikt wordt in dit product.

Fijne week!

Richard Wuisman.

Blog van de week 14 juli 2016

Anti

Ik wil deze week beginnen met een bericht waar ik heel erg van schrok. Het kwam in de media, ik zag het ook op nu.nl voorbij komen. Er was onderzoek gedaan naar de effecten van antibiotica bij kinderen, jonge kinderen zelfs. Er werd vergeleken tussen kinderen die in hun eerste 6 maanden een antibiotica kuur hadden gehad, of meerdere kuren in het eerste en tweede levensjaar, tegenover de kinderen die dit niet hadden gehad. De kinderen die zo'n kuur hadden gehad bleken gedurende hun 10 eerste levensjaren groter te zijn, dan degenen die dit niet hadden gehad. En groter betekent in dit geval langer en zwaarder.

Ten eerste ben ik nogal tegen antibiotica. Het wordt te pas en te onpas gebruikt. Het wordt zegt eigenlijk alles: anti biologie. Het breekt iets biologisch af. Bij elke kuur breken we iets in het lichaam af. Vooral de darmflora krijgt het flink te voortduren, inclusief het slijmvlies in de darmen. Vooral bij jonge kinderen moet dit allemaal nog gevormd worden. Ik vind dit echt gevaarlijk en dit onderzoek geeft niet aan hoe het met deze kinderen op de lange termijn gaat.

Ten tweede, het lijkt wel dat groter en langer als pluspunt wordt gezien. Is dat ook zo? Zijn dit geen kinderen die later eerder last krijgen van overgewicht? Het feit dat antibiotica dus invloed heeft op kinderen, lijkt mij niet positief. Ik hoop dat ook van harte dat dit bericht niet wordt gebruikt om makkelijker antibiotica in te gaan zetten bij kinderen, of überhaupt bij mensen. En voor de duidelijkheid. Als je erg ziek bent en antibiotica een redmiddel is om niet  dood te gaan, dan is dit verschrikkelijk fijn dat we het voor handen hebben.

Daarnaast waren er nog een aantal andere onderzoeken die gedaan waren. Onderzoeken die niet hele verrassende conclusie's hadden, maar toch leuk zijn om even mede te delen. Uit Brits onderzoek kwam namelijk dat mensen met overgewicht minder lang leven. Mensen met alleen wat overgewicht 1 jaar korter, met matige obesitas 3 jaar en met obesitas 10 jaar korter! Niet verrassend, maar best goed om te beseffen,

Ook nog goed nieuws voor fietsers. In Denemarken is een onderzoek uitgevoerd waaruit bleek dat regelmatig fietsen de kans op diabetes type 2, ouderdomssuiker, aanzienlijk verlaagd. Jammer genoeg is niet echt duidelijk hoevaak regelmatig fietsen in de week is, maar geeft weer aan dat beweging goed is voor het lichaam.

Tot slot lijkt er een positief onderzoek te zijn gedaan voor mensen met reumatiode artritis, 1 van de meest voorkomende vormen van reuma. Het lijkt erop dat het verbeteren van de darmflora positief effect heeft op de ziekte. Tevens bleek ook dat bij mensen met deze vorm van reuma, bepaalde bacteriesoorten in de darmen veel meer voorkomen bij 'gezonde' mensen. Dit geeft maar weer aan wat voor invloed de darmen op ons lichaam heeft.

Fijne week nog!

Richard Wuisman,

Etiket van de week 11 juli 2016

Stevige yoghurt

Het product is inmiddels al even op de markt, maar bij deze toch aan de beurt. Het idee van campina is, meer eiwit, hoe gezonder. Dat is een wat kortzichtig idee, zeker op de manier waarop ik het nu neerzet. Laten we meteen gewoon maar de ingrediënten (smaak aardbeien) gaan bekijken:

Halfvolle yoghurt (84%), fruitlaag (16%) [suiker, water, 35% aardbei, maïszetmeel, verdikkingsmiddel: pectine, natuurlijk aroma, plantensapconcentraat (citroen, wortel)]

Natuurlijk vallen er meteen dingen op. Ten eerste bestaat de fruitlaag grotendeels uit suiker. Het natuurlijk aroma mag ook niet ontbreken en in het plantensapconcentraat zit uiteraard ook nog wat suiker. Verder valt het eigenlijk nog wel mee. Zelf ben ik van de volle yoghurt aangezien die minder bewerkt is. Waar ik dan vervolgens nog benieuwd naar ben zijn de hoeveelheid koolhydraten per portie. Ze gaan zelf uit van 150 gram. Zelf heb ik eerder porties van 250 gram, maar laten we gewoon de 150 gram nemen. Per portie kom je uit op 15,2 gram koolhydraat (waarvan 14,3 gram suiker). Dat zijn toch 3 dikke suikerklontjes voor 1 portie. Best veel. Daarentegen, ook best veel eiwit, namelijk 11,1 gram. Dus het zal best vullen.

Wat ik me dan dus afvraag. Er is gewone halfvolle yoghurt gebruikt, hoe kan daar ineens zoveel extra eiwit in zitten? Er is een foefje mee uitgehaald, maar hoe? Mijn neiging is om te denken dat dit op een manier gedaan is, waarvan ze niet willen dat de consument dat weet. Misschien heb ik ongelijk, maar zolang het niet op de verpakking staat, heb ik argwaan.

Richard Wuisman.

Blog van de week 6 juli 2016

Meer eten

Het gaat in de voedingswereld vaak over afvallen en indirect ook vaak over minder eten. Minder calorieën binnen krijgen en je valt af. De traditionele opvatting in deze wereld is simpel bedacht. We tellen calorieën, zowel degenen die je eet en degenen die je verbrandt. Als je meer eet dan je verbrandt dan kom je gewicht aan, als je meer verbrandt dan je eet val je af. Goh, zou het maar zo simpel zijn. Dan hadden we echt geen niet zo veel mensen met overgewicht in deze wereld. De reguliere opvatting in de gezondheidszorg ligt wat mij betreft erg achter. Het telt veel meer wat je eet. Welke voedingswaarde heeft dit. Nu las ik van de week ook een artikel over het tellen van de happen. Alsjeblieft, laten we ophouden met dat tellen. En wat is 1 hap? Hoe groot is de vork? Hoe groot is de lepel en vooral de mond waarin het verdwijnt?

Ga dus vooral meer dingen eten die voedingswaarde hebben! Zo kom ik ook op de titel van deze week; meer eten. Er zijn soms omstandigheden dat ik mensen duidelijk adviseer om meer te eten. Als fysiotherapeut werk ik met mensen die blessures oplopen. Zeker bij de duidelijk blessures met botbreuken, spierscheuren/scheurtjes, peesontstekingen is het nodig om iets extra's te eten. Mensen die sowieso vaak geblesseerd zijn hebben vaak ook meer voedingsstoffen nodig (los van de oorzaak van de vele blessures).
Mensen kijken mij soms vreemd aan als ik een advies geef over bijvoorbeeld extra eiwitten eten voor herstel van het weefsel. Dagelijks is het lichaam bezig met herstel van allerlei weefsels in ons lichaam, omdat iets kapot gaat of iets vervangen moet worden. Bij een blessure gaat dit proces in het lichaam gewoon door, daarnaast moet ook nog de blessure opgelost worden. Hier zijn bouwstoffen voor nodig, extra bouwstoffen!

Bijvoorbeeld bij het herstel na een botbreuk is het verschrikkelijk belangrijk om in de eerste 2 weken flink wat grammen eiwit per dag extra te nemen. Dit zijn cruciale weken waarin veel winst kan worden gehaald in het herstel van het bot. Ook voor de kwaliteit van het bot, wat je jaren later nog de vruchten van kan plukken. Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor andere blessures waarbij iets kapot is gegaan. Ook mineralen zoals magnesium zijn verschrikkelijk belangrijk en omega-3 vetzuren. Toch lijken weinig mensen zich te beseffen dat voeding deze invloed op ons lichaam heeft. Dit is voor mij een extra reden om te blijven bloggen en hierover te schrijven.

Om nog even over een heel ander onderwerp te schrijven, vanochtend las ik een artikel over een onderzoek vanuit Harvard dat verzadigd dierlijk vet toch slecht voor ons is. Dit in tegenstelling tot onlangs gepubliceerd materiaal waaruit blijkt dat er geen relatie is met hart- en vaatklachten en het eten van dierlijk verzadigd vet. Wat denk ik heel belangrijk blijft, is dat dit onbewerkt vet moet blijven! Het onderzoek van Harvard bestond uit een onderzoek met boter, spek en roodvlees. Allemaal bewerkt dierlijk vet! Als conclusie zou ik willen aangeven dat bewerkt verzadigd dierlijk vet schadelijk is voor het lichaam. Dat is volgens mij een conclusie van iets dat al bekend was. Wetenschappelijk onderzoek moet blijkbaar ongenuanceerd naar buiten gebracht worden. Dit is erg jammer, laten we vooral kritisch kijken wat een onderzoek eigenlijk echt zegt.

Fijne week,

Richard Wuisman.

Etiket van de week 4 juni 2016

Knappertjes

Gisteren liep ik met mijn vriendin door de supermarkt en zij zag de de knappertjes van verkade in de aanbieding waren. Blijkbaar neemt ze dingen van mij over en ging ze de etiketjes bekijken van de verschillende soorten. Dat zijn dus de gewone en de volkoren variant. Je zou ervan uit willen gaan dat de volkoren variant gezonder is. Is dat ook zo?

De gewone: Tarwebloem, suiker, plantaardige olie (palm), lactose en melkeiwitten, rijsmiddelen (natriumcarbonaten, dinatriumdifosfaat, ammoniumcarbonaten), zout

De volkoren: Tarwebloem 64%, suiker, plantaardige olie (palm), tarwezemelen 11%, lactose enmelkeiwitten, dextrose, rijsmiddelen (natriumcarbonaten, dinatriumdifosfaat, ammoniumcarbonaten),tarwekiemen 1,6%, zout, aroma

Op een paar ingrediënten na, lijken ze veel op elkaar. Om het volkoren te maken zitten er nog tarwezemelen en tarwekiemen in. Blijkbaar wordt daar de smaak niet beter van dus is er extra suiker toegevoegd en aroma (niet eens natuurlijk).

Uiteraard bestaat zo'n koekje bijna geheel uit koolhydraten. De gewone bevat 79,5 gram koolhydraat per 100 gram (waarvan 17,2 gram suiker) en de volkoren bevat iets minder namelijk 70 gram koolhydraat per 100 gram (waarvan 21,5 gram suiker, er is dus meer suiker toegevoegd!).

Nu de vraag, wat is er gezonder? Laten we eerst zeggen dat deze koekjes weinig voedingswaarde hebben. Misschien dat er ergens nog een verdwaalde vitamine in zit, dan hebben we het wel gehad. De koolhydraten, vetten en eiwitten die erin zitten hebben ook niet de kwaliteit dat ons lichaam hier iets nuttigs mee kan. Per koekje mag je eigenlijk gewoon rekenen dat je ongeveer 1 suikerklontje aan binnenkrijgt. De koekjes bestaan bijna volledig uit koolhydraten, dus nee, beide zijn niet gezond. Met de volkoren variant is iets meer gerommeld en gesuikerd, terwijl de gewone variant meer koolhydraten bevat. Wat dat betreft denk ik dat het om het even is welke genomen wordt. Persoonlijk kies ik het liefst de variant die het minst bewerkt is, dus zou ik zelf de gewone variant kiezen.

Richard Wuisman.