Vorige week kwam een artikel in de media over het hebben van trek en de invloed daarvan op de bloedsuikerspiegel. Het onderzoek komt uit de VS, van de universiteit van Illinois. Het onderzoek werd uitgevoerd op 45 studenten.
De uitkomsten zijn best interessant. De studenten moesten aangeven in welke mate ze trek hadden voor het eten van een maaltijd. Na de maaltijd werd dan de bloedsuikerspiegel gemeten. Hieruit bleek dat degenen die de minste trek hadden, na de maaltijd de hoogste suikerpiek hadden. Concluderend, als iemand trek heeft, dan zal het lichaam er klaar voor zijn om de maaltijd goed te verwerken, zonder al te veel verhoging van de suikerspiegel.
Dit is goed nieuws, mensen die problemen hebben met een bloedsuikerspiegel weten nu dat als ze echt trek hebben, hun lichaam ze zal helpen. Dat zou je op basis van dit onderzoek kunnen zeggen. Ik geloof ook wel dat het lichaam een hoop zelf goed kan aangeven (hormonaal) en de gevolgen van die prikkel (honger + eten) kan verwerken.
Echter, er zijn nogal wat mensen bij wie dit proces verstoord zijn. Zeker mensen met overgewicht eten vaak ook wanneer ze eigenlijk geen trek hebben. Het is sowieso een kunst de prikkels van je lichaam goed te interpreteren. Kan je nagaan als je hormoonspiegel verstoord is.
Is dit onderzoek dan representatief voor de gemiddelde bevolking? Ik denk niet volledig. Het is goed te weten dat als we ons lichaam op de goede momenten voeden, dit ook goed werkt. Echter, dat lijkt nu vastgesteld bij studenten, oftewel een groep die ergens tussen de 18 en 25 jaar oud is. Is dat representatief voor de groep met mensen die pre-diabeet zijn, of al diabeet zijn? Voor de groep mensen die met de eerste gevolgen te maken krijgen van het metabool syndroom? Er zou dus, zoals zo vaak met onderzoek, dit verder onderzocht moeten worden of dit voor iedereen van toepassing is.
Richard Wuisman.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten