Er is best wat gezegd deze week over stevia. De zoetstof van het plantje uit Zuid-Amerika. Afgelopen week werd bekend gemaakt dat de verkoop van groene stevia verboden is omdat dit nog een novelfood is. Oftewel, het is niet duidelijk of dit veilig is voor mensen, omdat dit nog niet genoeg geconsumeerd is. Het wordt bij mijn weten al een tijdje gebruikt en de verkoop is zelfs via de rechtbank goedgekeurd.
Echter de heren van het NVWA nemen hier geen genoegen mee. Het leveren en verkopen van groene stevia levert nog niet zoveel op dat dure advocaten kunnen worden ingeschakeld, dus dit is een kansloze strijd geworden.
Nu komt de volgende discussie. Wat is groene stevia en wat is witte stevia (die wel is goedgekeurd)? Groene stevia als zoetstof is een poedervorm van het plantje. Kortom, dit is behoorlijk natuurlijk. Witte stevia wordt van het zelfde plantje gemaakt. Er wordt een extract van gemaakt (mbv ionisatie, een proces dat in de biologische sector niet gebruikt mag worden). Dit wordt dus al een geraffineerd product geworden. Vervolgens volgt er nog een kristallisatieproces en blijft er uiteindelijk een wit poeder over. Vaak wordt dit trouwens nog gemengd met suikers in de vorm van bijvoorbeeld maltodextrine. Het was dus ooit een natuurlijk plantje, maar na dit proces is er weinig natuurlijks meer van over.
Toeval of niet, maar afgelopen week was Arie Boomsma weer vaak op tv met de reclame van Holy Soda. In de reclame wordt duidelijk gemaakt dat dit een hartstikke natuurlijke frisdrank is geworden.
De ingrediënten:
koolzuurhoudend sourcy mineraalwater, 30% vruchtensap uit concentraat, wortelsap uit concentraat, natuurlijk aroma, zoetstof steviol glycosides.
Over vruchtensap uit concentraat heb ik het eerder gehad. Eigenlijk is het alleen suiker met de smaak van een vrucht. Natuurlijk aroma kan ook niet ontbreken. Je weet niet precies wat ze gebruikt hebben, alleen dat ze het natuurlijk aroma mogen noemen. Tot slot, de zoetstof stevia als steviol glycosides. Oftwel de witte variant waar we het net over gehad hebben.
De voedingswaarde:
per 100 ml: 13 Kcal (valt voor een frisdrank natuurlijk best mee); vet 0 gram, koolhydraten 2,9 gram waarvan suikers 2,8 gram, eiwit 0,1 gram, zout 0 gram.
Een glas van deze drank (250 ml) zal je dus zo'n 33/34 calorieën opleveren. Niet veel voor een frisdrank. Alleen, wat drink je nu? Zoals in de voedingswaardetabel, de koolhydraten zijn gewoon suikers ook al komen ze uit vruchten. Een glas hiervan drinken is dus eigenlijk een dikke anderhalf suikerklontje. Meer niet. Persoonlijk zou ik dan prefereren om zelf fruit in de blender te mikken en dit te mengen met mineraalwater. Nog goedkoper ook!
Richard Wuisman.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten